به گزارش خبرگزاری صداوسیما،مرکز البرز، شهیدمحمود مرتضایی متولد ۱۳/۱۲/۱۳۶۴ در کرج است که سال گذشته در دوازده اسفند بر اثر حمله جنایتکارانه رژیم صهیونی آمریکایی به شهادت رسید.

 هرگز اجازه نداد القاب دنیوی، زلالی روحش را کدر کند. او که در میان دوستان به «محمودهمیشه خندان» شهره بود، بازوان ستبر ورزشکاری اش را نه برای خودنمایی، که برای گره گشایی از کار کارگران و نیازمندان به کار میبست؛ جوانیکه مخفیانه دستگیر درماندگان بود و نان سفره اش را با عشق، میان اهل نیاز تقسیم می کرد.

محرم که از راه میرسید، قامت بلند محمود در میان دود اسفند و عطر غذای نذری هیئت‌ها گم میشد. از کرمان تا کرج، هر جا که پرچم عزای حسین (ع) برافراشته بود، او آستین همت بالا میزد؛ از صبح تا شب در آشپزخانه هیئتها عرق میریخت تا نشان دهد عشق به مولا نه در کلام که در خدمت به عزاداران اوست. او مادری داشت که تمام کارهایش را به دست‌های مهربان محمود سپرده بود و فرزند برومندی که پیش از شهادت، تمام وظایف فرزندی را به کمال رسانده بود.
دهم اسفندماه ۱۴۰۴، تقدیرمحمود در بلوار ماهان کرج با سرخی خون رقم خورد. او که برای دیداری دوستانه قدم به ساختمان کلانتری گذاشته بود، در پی تهاجم ددمنشانه ی دشمن و اصابت موشک، به آرزوی دیرینه اش رسید. تقدیرچنین بود که محمود مرتضایی، آن عاشق دلسوخته کربلا، همچون موالای بی سرش اباعبدالله الحسین (ع)، با پیکری اربا ً اربا ً و سری جدا به دیدارمعبود بشتابد. عروج او، نه یک پایان، که امضای قبولی سال‌ها ارادت خالصانه به ساحت سیدالشهدا بود.
محمودمرتضایی رفت، اما لبخند جاودانه اش بر قاب خاطرات شهر باقیماند. او ثابت کرد که می توان در اوج جوانی، نخبگی و توانمندی، چنان دل به دریازد که ساحل نشینان عافیت طلب در حسرت شکوه پروازت بمانند.