به گزارش خبرگزاری صداوسیما، مرکز البرز، از نخستین ساعات روز، اتوبوس‌های حامل زائران از استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، زنجان و دیگر شهر‌های غرب کشور، یکی پس از دیگری از محور‌های منتهی به کرج عبور کردند تا مسیر خود را به سمت تهران ادامه دهند.

هر اتوبوس، روایت مستقلی از این سفر بود؛ روایتی از خانواده‌هایی که ساعت‌ها در جاده بودند، از سالمندانی که با وجود سختی مسیر راهی سفر شده بودند و از جوانانی که حضور در این اجتماع را وظیفه و افتخار خود می‌دانستند.

در گفت‌و‌گو با مسافران، هر کس از انگیزه خود برای حضور در این مراسم سخن می‌گفت؛ برخی از ادای دین و برخی از دلتنگی و احساس مسئولیت می‌گفتند. اشک، دعا، سکوت و زمزمه، فضای بسیاری از اتوبوس‌ها را متفاوت کرده بود.

کرج در این میان، تنها یک گذرگاه نبود؛ ایستگاهی برای استراحت کوتاه، تجدید قوا و ادامه مسیر کاروان‌هایی که از نقاط مختلف کشور راهی تهران بودند. صحنه‌هایی که نشان می‌داد هر اتوبوس، تنها وسیله‌ای برای جابه‌جایی نیست؛ بلکه حامل روایت‌ها، خاطره‌ها و احساسات مردمی است که برای حضور در یک مراسم بزرگ، کیلومتر‌ها راه را پشت سر گذاشته‌اند.