خبرگزاری البرز نیوز، گروه استانها- حمیدرضا عبدالمنافی: کرج شهری است که هر روز بخش قابل‌توجهی از وقت شهروندانش در مسیرهای پرتردد و ترافیک خیابان‌ها می‌گذرد. برای بسیاری از ساکنان این شهر، رسیدن به محل کار، مراکز آموزشی و خدماتی یا سفر به تهران، بخشی ثابت از برنامه روزانه است؛ رفت‌وآمدی که زمان، هزینه و انرژی خانوارها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در چنین شرایطی، مترو می‌تواند بخشی از بار جابه‌جایی شهری را بر دوش بگیرد، اما وجود خط ریلی و ایستگاه به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که مردم آن را به‌عنوان گزینه نخست سفر انتخاب کنند.
دو رام قطار، فاصله حرکت حدود نیم‌ساعته و اطلاع‌رسانی ناکافی، استفاده روزانه از متروی کرج را با چالش روبه‌رو کرده است؛ مشکلاتی که نشان می‌دهد وجود زیرساخت ریلی به‌تنهایی برای جذب مسافر کافی نیست.
مسئله از جایی آغاز می‌شود که شهروند برای استفاده از مترو باید زمان حرکت قطار را حدس بزند، مدت زیادی در ایستگاه منتظر بماند یا برای رسیدن به ایستگاه و ادامه مسیر، چند شیوه حمل‌ونقل را با دشواری به یکدیگر متصل کند.
در این وضعیت، حتی اگر مترو بخشی از مسیر را پوشش دهد، تجربه سفر ممکن است آن‌قدر قابل پیش‌بینی نباشد که مسافر بتواند آن را در برنامه ثابت زندگی خود قرار دهد.
اظهارات جواد چپردار، رئیس کمیسیون حقوقی شورای اسلامی شهر کرج، و علیرضا رحیمی، رئیس کمیسیون عمران و حمل‌ونقل شهری شورای اسلامی شهر کرج، تصویری از موانعی ارائه می‌کند که از محدودیت ناوگان تا ضعف معرفی خدمات را در بر می‌گیرد.
گفته‌های این دو عضو شورا، در کنار هم، نشان می‌دهد مسئله متروی کرج تنها به وجود زیرساخت محدود نیست؛ بهره‌برداری مؤثر از این زیرساخت نیز به قطار کافی، برنامه حرکتی منظم، اطلاع‌رسانی مناسب و تصمیم‌هایی نیاز دارد که به بهبود ملموس خدمات منجر شود.
کمبود ناوگان مانع اصلی افزایش سرویس‌ها
محدودیت تعداد قطارها یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که در بررسی وضعیت متروی کرج مطرح می‌شود.
به گفته چپردار، خط مورد بحث از نظر زیرساختی ظرفیت ارائه خدمات گسترده‌تری دارد، اما برای بهره‌برداری کامل، ناوگان بیشتری لازم است.
وی نیاز این مسیر را دست‌کم ۲۵ رام قطار برآورد می‌کند؛ در حالی که بنا بر توضیحات اعضای شورا، اکنون تنها دو رام قطار در اختیار این خط قرار دارد.
فاصله میان تعداد قطارهای موجود و نیاز اعلام‌شده، محدودیتی جدی برای تنظیم برنامه حرکت ایجاد می‌کند. افزایش تعداد سرویس‌ها صرفاً با اعلام یک جدول زمانی تازه امکان‌پذیر نیست؛ قطار باید در دسترس باشد تا بتوان فاصله حرکت را کاهش داد و در عین حال، فرصت لازم برای بهره‌برداری و نگهداری ناوگان را در نظر گرفت.
چپردار در توضیح این محدودیت میگوید: ما تا زمانی که به ۲۵ رام قطار نرسیده‌ایم، نمی‌توانیم خدمات مترو را به‌صورت صددرصدی ارائه کنیم.
با این حال، رسیدن به تعداد نهایی قطارها تنها مسیر بهبود خدمات نیست.
چپردار معتقد است افزایش ناوگان حتی به پنج تا هفت رام نیز می‌تواند شرایط سرویس‌دهی را بهتر کند. چنین افزایشی، اگر با برنامه عملیاتی متناسب همراه شود، می‌تواند امکان تنظیم فاصله حرکت قطارها و ارائه خدمات منظم‌تر را فراهم کند؛ هرچند به‌تنهایی به معنای رفع تمام محدودیت‌های خط نخواهد بود.
رحیمی نیز کمبود ناوگان را عامل اصلی دشواری در افزایش سرویس‌ها می‌داند.
به گفته وی، دو رام قطار فعلی کارکرده هستند و یکی از آن‌ها پس از پیگیری‌های حقوقی از تهران بازپس گرفته شده است.
این توضیحات نشان می‌دهد تأمین قطار برای کرج صرفاً یک برنامه توسعه‌ای در آینده نیست، بلکه با نیاز جاری خط به ارائه خدمات قابل اتکا ارتباط دارد.
برای مسافر، تعداد قطارها زمانی معنا پیدا می‌کند که اثر آن در زندگی روزمره دیده شود. قطار بیشتر می‌تواند زمینه کاهش زمان انتظار را فراهم کند؛ زمان انتظاری که گاهی تصمیم مسافر برای انتخاب مترو یا استفاده از خودروی شخصی و دیگر وسایل حمل‌ونقل را تعیین می‌کند.
انتظار نیم‌ساعته در مسیر سفرهای روزانه
تصور کنید شهروندی هر روز باید در ساعت مشخصی به محل کار برسد. اگر فاصله حرکت قطارها حدود نیم ساعت باشد، او ناچار است زمان بیشتری برای انتظار در نظر بگیرد یا زودتر از خانه خارج شود تا احتمال تأخیر را کاهش دهد.
این وضعیت برای مسافرانی که باید پس از مترو از اتوبوس یا وسیله دیگری استفاده کنند نیز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا هر تأخیر می‌تواند زمان کل سفر را افزایش دهد.
رحیمی فاصله حرکت قطارهای متروی کرج را حدود نیم ساعت یا بیشتر اعلام می‌کند و علت اصلی دشواری در کاهش این فاصله را کمبود ناوگان می‌داند.
به این ترتیب، کیفیت خدمات به مسئله‌ای فراتر از طول مسیر یا تعداد ایستگاه‌ها تبدیل می‌شود: مسافر باید بتواند به برنامه حرکت اعتماد کند و زمان سفر خود را تا حد قابل قبولی پیش‌بینی‌پذیر بداند.
ساعت فعالیت خط نیز در انتخاب مترو نقش دارد. رحیمی بازه سرویس‌دهی را از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب اعلام می‌کند و درباره زمان حرکت قطارها در دو جهت توضیحاتی ارائه می‌دهد.
این برنامه باید با نیازهای واقعی رفت‌وآمد شهروندان سنجیده شود؛ به‌ویژه افرادی که برای حضور در محل کار، بازگشت به خانه یا اتصال به خطوط دیگر به زمان‌بندی مشخص نیاز دارند.
انتشار جدول حرکت روشن و به‌روز می‌تواند بخشی از سردرگمی مسافران را کاهش دهد، اما اطلاع‌رسانی به‌تنهایی جایگزین افزایش ناوگان نمی‌شود. اگر فاصله حرکت قطارها همچنان طولانی باشد، مسافر حتی با اطلاع از ساعت حرکت نیز ممکن است مترو را برای سفرهای زمان‌حساس گزینه مناسبی نداند.
از سوی دیگر، منظم‌بودن حرکت قطارها و هماهنگی آن با دیگر وسایل حمل‌ونقل، تجربه سفر را بهبود می‌دهد. مترو زمانی می‌تواند به انتخابی روزمره تبدیل شود که شهروند برای استفاده از آن ناچار نباشد زمان زیادی را صرف انتظار کند یا برای رسیدن به مقصد، برنامه خود را با عدم قطعیت‌های متعدد تنظیم کند.
در بحث توسعه حمل‌ونقل عمومی، اتوبوس و مترو نباید به‌عنوان دو گزینه رقیب دیده شوند.
اتوبوس امکان دسترسی به محله‌ها و مسیرهای متنوع را فراهم می‌کند و می‌تواند مسافران را به ایستگاه‌های ریلی برساند؛ مترو نیز برای جابه‌جایی در مسیرهای مشخص، ظرفیت ویژه‌ای دارد. شبکه حمل‌ونقل زمانی کارآمدتر خواهد بود که این دو شیوه در کنار یکدیگر توسعه پیدا کنند.
چپردار با تأکید بر ضرورت توجه هم‌زمان به این دو بخش میگوید: همان اندازه که به اتوبوس توجه دارید، باید به قطار شهری هم توجه داشته باشید.
این موضع به معنای کم‌اهمیت‌بودن اتوبوسرانی نیست؛ مسئله آن است که توسعه یک بخش نباید موجب نادیده‌گرفتن نیازهای بخش دیگر شود. اگر اتوبوس‌ها افزایش پیدا کنند، اما کمبود قطار همچنان فاصله حرکت مترو را طولانی نگه دارد، ظرفیت بالقوه خط ریلی برای جابه‌جایی شهروندان به‌طور کامل مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.
در مدیریت شهری کرج توجه بیشتر به خرید اتوبوس شده تا تأمین قطارهای جدید؟
رحیمی میگوید خرید رام قطار در جلسات بودجه مطرح و برای آن منابعی پیش‌بینی شده بود، اما به گفته وی، این خرید محقق نشد و منابع در مسیر دیگری هزینه شد.
این موضوع بیانگر ارزیابی رئیس کمیسیون حمل و نقل شهری شورای شعر کرج از روند تصمیم‌گیری است و برای نتیجه‌گیری قطعی درباره نحوه تخصیص منابع، باید مستندات مصوبات و اجرای بودجه نیز بررسی شود.
در چنین موضوعی، مسئولیت‌ها باید با دقت از یکدیگر تفکیک شوند. شورای شهر در چارچوب اختیارات قانونی خود درباره مصوبات و بودجه تصمیم‌گیری می‌کند و شهرداری نیز مسئولیت اجرای امور را بر اساس قانون و مصوبات بر عهده دارد.
آنچه در نهایت برای شهروند اهمیت دارد، نتیجه عملی این فرایند است؛ اینکه تصمیم‌های اتخاذشده چه زمانی به افزایش ناوگان و بهبود سرویس‌دهی منجر می‌شوند.
ناآشنایی شهروندان با مسیرها و ایستگاه‌ها متروی کرج
کمبود قطار تنها مانع استفاده بیشتر از مترو نیست.
رحیمی به تجربه مواجهه با شهروندانی اشاره می‌کند که از فعالیت مترو در کرج یا موقعیت ایستگاه‌هایی مانند گلشهر و چهارراه طالقانی اطلاع دقیقی ندارند. این تجربه به‌تنهایی نمی‌تواند میزان آگاهی عمومی را مشخص کند، اما نشان می‌دهد معرفی خدمات و مسیرها نیز باید بخشی از برنامه توسعه مترو باشد.
برای شهروندی که با شبکه حمل‌ونقل آشنا نیست، دانستن نام ایستگاه کافی نخواهد بود.
رئیس کمیسیون حمل‌ونقل شورای شهر کرج میگوید: شهروندان باید بدانند نزدیک‌ترین ایستگاه به مقصدشان کجاست؟ چگونه می‌توانند به آن دسترسی پیدا کند، قطارها در چه ساعت‌هایی حرکت می‌کنند و پس از پیاده‌شدن چه گزینه‌هایی برای ادامه مسیر در اختیار دارد،؟ نبود اطلاعات روشن درباره این موارد می‌تواند استفاده از مترو را دشوار کند؛ حتی اگر ایستگاه در فاصله نسبتاً مناسبی از مبدأ یا مقصد قرار داشته باشد.
اطلاع‌رسانی مؤثر می‌تواند از معرفی ساده نام ایستگاه‌ها فراتر برود. نصب نقشه مسیر در نقاط پرتردد، انتشار برنامه حرکت قطارها، راهنمایی درباره دسترسی به ایستگاه‌ها و معرفی مسیرهای اتصال اتوبوس به مترو، ابزارهایی هستند که می‌توانند شناخت عمومی را افزایش دهند. همچنین معرفی خدمات در ایستگاه‌های مرتبط با خط پنج تهران می‌تواند برای مسافرانی که میان کرج و تهران رفت‌وآمد می‌کنند مفید باشد.
رحیمی بر ضرورت معرفی بهتر مسیرها و اطلاع‌رسانی در ایستگاه‌های خط پنج تهران و اطراف ایستگاه‌های کرج تأکید دارد.
این پیشنهاد، به‌ویژه با توجه به امکان اتصال شبکه ریلی دو شهر در ایستگاه شهید سلطانی، می‌تواند به آشنایی بیشتر مسافران با مسیرهای موجود کمک کند.
البته اطلاع‌رسانی زمانی اثر پایدار خواهد داشت که با کیفیت واقعی خدمات همراه باشد. معرفی گسترده مترو، در صورتی که مسافر همچنان با فاصله حرکت طولانی و انتظار زیاد روبه‌رو شود، به‌تنهایی نمی‌تواند اعتماد او را جلب کند.
از سوی دیگر، خدماتی که به‌خوبی معرفی نشده باشند نیز ممکن است کمتر از ظرفیت خود مورد استفاده قرار گیرند. بنابراین، افزایش آگاهی عمومی و بهبود سرویس‌دهی باید هم‌زمان پیش بروند.
مذاکرات تأمین قطار هنوز به نتیجه نرسیده است
افزایش تعداد قطارها به پیگیری‌های اجرایی و رسیدن مذاکرات به نتیجه عملی نیاز دارد.
رحیمی میگوید مذاکراتی با مجموعه‌های مرتبط با واگن‌سازی در تهران، تبریز، مبنا و اراک انجام شده، اما این پیگیری‌ها به نتیجه مورد انتظار نرسیده است.
این عضو شورای شهر کرج همچنین از قرارداد دولت با یک شرکت چینی برای تأمین واگن‌های قطار شهری سخن میگوید که قرار بوده بخشی از ناوگان آن به کرج اختصاص یابد.
به گفته رحیمی، زمان پیش‌بینی‌شده برای تحویل نخستین رام قطار، فروردین ۱۴۰۵ بوده است؛ با این حال، تحویل در موعد مورد انتظار انجام نشده و او جنگ و تحریم‌ها را از عوامل این تأخیر می‌داند. برای روشن‌شدن وضعیت، لازم است سهم قطعی کرج از قرارداد، مرحله اجرای آن و زمان‌بندی جدید تحویل واگن‌ها مشخص شود. تا زمانی که قطارها وارد ناوگان نشده و آماده بهره‌برداری نباشند، وعده تأمین نمی‌تواند فاصله حرکت سرویس‌ها را کاهش دهد.
چپردار نیز استفاده از ظرفیت شرکت‌های داخلی، وزارت کشور و پیگیری مسیر خرید خارجی با همراهی مجموعه‌های استانی را از راه‌های قابل بررسی برای تأمین قطار می‌داند.
این پیشنهادها نشان می‌دهد مسیر تأمین ناوگان می‌تواند از چند کانال پیگیری شود؛ با این حال، هر مسیر باید از مرحله مذاکره و اعلام برنامه عبور کند و به نتیجه‌ای روشن و قابل ارزیابی برسد.
در کنار خرید قطار، آمادگی زیرساخت‌ها و امکانات لازم برای بهره‌برداری نیز اهمیت دارد.
ورود ناوگان جدید زمانی به افزایش خدمات منجر می‌شود که برنامه حرکت، نگهداری و بهره‌برداری متناسب با آن تنظیم شده باشد. به همین دلیل، تأمین قطار و آماده‌سازی شرایط استفاده از آن باید در قالب برنامه‌ای هماهنگ دنبال شود.
آمار مسافران؛ حلقه مفقوده ارزیابی خدمات
یکی از پرسش‌های مهم درباره متروی کرج، تعداد افرادی است که در طول روز از این خط استفاده می‌کنند. آمار دقیق و قابل اتکا، امکان ارزیابی میزان استقبال شهروندان و سنجش اثر تغییرات خدمات را فراهم می‌کند.
رایگان‌بودن مترو به معنای ناممکن‌بودن شمارش مسافران نیست؛ روش‌های شمارش میدانی، داده‌های عملیاتی و برآوردهای مستند می‌توانند برای تهیه چنین آماری مورد استفاده قرار گیرند.
انتشار منظم اطلاعات درباره تعداد مسافران، میزان استفاده از ایستگاه‌ها و ساعات پرتردد می‌تواند به برنامه‌ریزی دقیق‌تر کمک کند. این اطلاعات نشان می‌دهد تقاضا در کدام ساعت‌ها بیشتر است و افزایش سرویس‌ها در چه بازه‌هایی می‌تواند بیشترین اثر را داشته باشد.
همچنین مقایسه داده‌ها پیش و پس از ورود قطارهای جدید، امکان ارزیابی نتیجه اقدامات را فراهم می‌کند.
برای سنجش عملکرد، تنها تعداد مسافران کافی نیست. فاصله واقعی حرکت قطارها، تعداد سرویس‌های روزانه، میزان پایبندی به برنامه اعلام‌شده و امکان اتصال مناسب به دیگر وسایل حمل‌ونقل نیز باید بررسی شود.
انتشار این داده‌ها می‌تواند تصویر روشن‌تری از وضعیت خط ارائه کند و ارزیابی عملکرد را از برداشت‌های پراکنده به سنجشی مستند نزدیک سازد.
بازگشت مترو درون کرج به سبد انتخاب روزانه شهروندان
متروی کرج برای آنکه از یک امکان حمل‌ونقلی به انتخابی روزمره تبدیل شود، به مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ نیاز دارد. افزایش ناوگان می‌تواند فاصله حرکت قطارها را کاهش دهد؛ برنامه زمانی روشن به مسافران امکان برنامه‌ریزی می‌دهد؛ معرفی بهتر ایستگاه‌ها دسترسی را آسان‌تر می‌کند و انتشار آمار، میزان استفاده و اثر تغییرات را قابل ارزیابی می‌سازد.
اظهارات چپردار و رحیمی، کمبود قطار و ضرورت توجه بیشتر به توسعه مترو را از موانع مهم پیش‌روی این خط معرفی می‌کند. در عین حال، مسئله به تأمین ناوگان محدود نمی‌شود و کیفیت خدمات، ساعت فعالیت، اطلاع‌رسانی و اتصال به سایر وسایل حمل‌ونقل نیز در شکل‌گیری اعتماد مسافران نقش دارد.
در نهایت، موفقیت مترو کرج را نمی‌توان فقط با طول مسیر یا تعداد ایستگاه‌ها سنجید. معیار مهم‌تر این است که شهروند بتواند با اطمینان از آن استفاده کند، زمان انتظار قابل قبولی داشته باشد و مترو را در برنامه معمول رفت‌وآمد خود قرار دهد.
تا زمانی که ناوگان محدود و فاصله حرکت طولانی باشد، این هدف با مانع روبه‌رو خواهد بود؛ تغییری که تحقق آن به پیگیری عملی تأمین قطار و بهبود هم‌زمان کیفیت خدمات نیاز دارد.
منبع خبر: مهر نیوز
